Geschiedenis

Een eerste aanzet tot de oprichting van VV Walram, vond plaats ten tijde van het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog in 1939. Joep Quadvlieg was vóór de oprichting van VV Walram voorzitter en doelman van een andere Valkenburgse amateurvoetbalvereniging, de Valkenburgse Boys, die als gevolg van de oorlogsontwikkelingen bijna was doodgebloed. Er werden, onder andere door Joep Quadvlieg, verwoede pogingen gedaan om de Valkenburgse Boys voor een ondergang te behoeden, maar op den duur zag men meer heil in de oprichting van een nieuwe vereniging.
 
Joep Quadvlieg vond bijval van de heren Sjef Smeets, Wiel Bartels (die de eerste voorzitter van de vereniging werd), Jeu Eggen (penningmeester), Hub Hoffman en Piet Bemelmans, die allen in de omgeving van het Walramplein woonden, waarmee de naam van de nieuwe club zich aandiende. Op 8 september 1940 werd VV Walram opgericht. Joep Quadvlieg zelf werd secretaris van de club. VV Walram kon na korte tijd een tweetal elftallen geformeerd.
 
Perikelen rond een andere Valkenburgse voetbalvereniging, VV Valkenburg, hielden VV Walram uit de competitie. De vroegere schuldenlast van VV Valkenburg werd VV Walram in de schoenen geschoven. De jonge en armlastige club VV Walram beschikte niet over de financiële middelen om de nog openstaande schuld bij de Nederlandsche Voetbalbond af te lossen. VV Walram probeerde de erfenis van VV Valkenburg van zich af te schudden, door als nieuw elftal in de onderste regionen van het amateurvoetbal te beginnen. Omdat enkele oud-spelers van VV Valkenburg voor de club wilden uitkomen, ging de bond hier niet mee akkoord en er werd een aflossingsregeling getroffen, waarmee VV Walram alsnog in de Eerste Klasse Limburg mocht uitkomen.
 
Met een gehuurd weiland, een bij een fietsenhandel gehaalde bal en een bij elkaar geraapt tenue in het rood-wit, ook de kleuren van VV Valkenburg, kon VV Walram eindelijk aan voetballen toekomen. Na een tweejarig verblijf in de Eerste Klasse Limburg, promoveerde de club in 1942 naar de Vierde klasse van de KNVB, door de naburige RKVVH te verslaan. De promotie zorgde voor grote supportersaantallen en VV Walram verbleef vele jaren in de Vierde klasse. In 1952 werd wederom een titel veroverd, maar werden de promotieduels tegen Schuttersveld en RKVVL verloren. Een jaar na dit succes, kwam er een periode van verval en zowel de prestaties als de supportersaantallen lieten een neergaande lijn zien.
 
Medio 1960 vond er een ommekeer plaats waarbij het elftal werd aan een rigoureuze verjongingskuur werd onderworpen. Succes bleef niet lang uit: in 1962 werd er wederom een titel behaald, maar ook nu werd er geen vervolg aan het succes gegeven in de daar op volgende promotiewedstrijden, iets dat in 1963 wél zou lukken. Na twintig jaar in de Vierde Klasse KNVB te hebben gespeeld promoveerde VV Walram in 1963 naar de Derde klasse KNVB. De club zou elf jaar in deze klasse verblijven om in 1974, naast kampioen RKFC Lindenheuvel, te promoveren naar de Tweede klasse.
 
Het seizoen 1978 begon met een overwinning en een gelijkspel, gevolgd door een viertal grote nederlagen. Hierna werd geen duel meer verloren en weerhield een doelsaldo van 21 voor en 21 tegen de club niet van promotie naar de Eerste klasse. De club verbleef in deze klasse tot in 1983, waarin VV Walram degradeert, voor het eerst in haar bestaan, naar de Tweede klasse. In 1985 volgt degradatie naar de Derde klasse, en in 1986 naar de Vierde klasse. In 1987 keert VV Walram voor één jaar weer terug in de Derde klasse, om een jaar later weer te degraderen naar de Vierde klasse. In het seizoen 2011/12 speelt de club in de Vierde klasse.